uit de groep motortochten brengen wij u:
MOTORWEEK  2004


12 tm 19 juni
8 fantastische dagen voor Ed en Roland !


-->

 Ed en ik (Roland) hebben onze lieftallige machines weer gruwelijk aan het werk gezet in de prachtige Dolomitische heuveltjes van Noord-Italie. Goei weer, goeie benzine, goeie slijtage.
Op deze tocht moesten wij helaas vriend Maurits missen die zo graag meegegaan was, maar door asfalteringsdrang gehinderd werd. In den avond van den 13e juli echter, heeft hij de cellu-beelden op 13x18 in full color papier mogen aanschouwen. Nadat de kwijl van zijn kin afgeveegd was en het derde biertje leeggemaakt, is hij huiswaarts gegaan op zijn gehavende scooter. Ik meende in zijn broek een ongewone grote plooi te zien. Hij weet nu helemaal zeker dat hij samen met een paar andere lieftallige motorraggers in augustus een ander lekker gebied in de Franse Alpen gaat bekijken.  
Heren, breng verslag uit. Wij publiceren.

---->
( een KLIK op elke foto geeft een schönere grote versie op uw beeld )

        
 
Zaterdag-ochtend 12 juni ziemlich early vertrokken met een rustige toerweek en veel foto-stops op de planning. Echter, we kennen onze hormonen zo langzamerhand na 40 jaar. Da's gewoon 2 haarspeldbochten ( sorry Maurits, 'TORNANTI' ) en dan is het hek van de dam. Spreekwoordelijk dan he !
Wel veel foto's gemaakt, een beetje erg veel eigenlijk, en bijna allemaal het net op gestampt, voor jullie !
Ja hallo, je HOEFT niet te kijken, kan ik helpen dat het pijn doet.


Ed had zijn nieuwe kale 1150 BMW al behoorlijk aangepakt in de inrij-periode de afgelopen maanden, maar de fiets had vast geen benul aan wie hij uitgehuwelijkt werd toen Ed hem kocht.
Met angstzweet stond de tweewieler bij de dealer. Sjeezus, dacht ie toen, staande op de keurig gepoetste vloer in de op 20 graden gestookte motordealerhal, laat me alstublieft een ouder persoon treffen die ver uitgeblust is en met hem een normaal leven leiden. 'Aaah glücklich' dacht das Deutsches Motorrad toen die slanke man met dat grijze haar interesse in hem toonde. Pffff, da's boffen. Dacht ie. Helaas.
De grijze man kocht de fiets inderdaad, maar de rest van het verwachtingspatroon werd aan flarden geragd.  6000 had Ed bij vertrek al op de teller staan in een maandje of 5 geloof ik, en 4000 rauwe, taaie, snelle, slijtage veroorzakende ragkilometers zijn erbij geduwd in een week onder het regelmatige genot van luide nietszeggende oerkreten vanuit de wijd openstaande luchthappende helm in de Italiaanse zon.


Ik moest het met minder doen. Minder motor dan. Nee nee, dit wordt geen zielig verhaal....
Onze motorvriendjes keken enigszins sceptisch en verontrust naar me toen ik te kennen gaf dat mijn trouwe Hammy (1 komma 2, zestien V) Yamaha uit 1988 nog mee op reis genomen werd, de bergen in.
De reeds opgemaakte betrouwbare120.000 km gaven me een dijk van een motivatie om ook de komende duizenden kilometers met dit feest op 2 wielen aan de slag te gaan.
Lekkende Koppelings-cylinder, bij warm weer sponzige remdruk, een toeter met kuren, rammelende zuigers bij koude start, aangename olieconsumptie, lekkende voorpootkeerring.
MAAR: een ongeëvenaarde fabuleuze trekkracht om uit een haarspeld omhoog te kunnen spurten, een diep grommen en douwen daar tussen de beentjes van Herr Oomens, sappig strak bochtengedrag (gewoon ervaren-consumenten-strak, niet supersport-strak, okee), harde remkracht op grotere hoogtes door koude leidingen en most of all funfactor 141 punt 6.  Jij sloopt dat ding niet zomaar, hij sloopt jou, YEAHHH !
Geef dit apparaat aan een malloot en hij is den gelukkigsten mensch op aarde. Acht dagen lang, 4000 km verder en 4000 cc's olie verder zijn we helemaal happy thuis terug aangekomen.


Wat hebben jullie dan heel de week gedaan man ??

1. Zaterdag 12-6-2004   (vertrek)
Een behoorlijk stuk snelweg naar beneden via de klassieke Duitse snelweg om de saaie gebieden snel te doorkruisen.
Bij Karlsruhe was het schluss. Gnoeg snelweg. We zijn door het mooie groene Schwarzwald afgedaald, boven de Bodensee langs (kijk maar, daar ligt ie --->) , rechts richting Kempten, waar we in Immenstadt een overnachting bij sympatieke uitbater Michael mochten beleven. (ex-bokser, had nog steeds mep-neigingen, moest hem echter met een vuistslag tot bedaren brengen. Da's boekhouders eigen denk ik).
Hier zijn we behoorlijk dronken geworden door foute drinkspelletjes met literkannen witte en rode wijn (eine 'Laterne' ---> ),        onder het genot van een muziekinstallatie die hardnekkig tiroler hoempapa muziek bleef spuwen.
Een van onze tafelgenoten, een twintiger die van beroep bomen ontschorst (die heb je dus ook, blijkbaar) en die daar vaak over de vloer komt, had daar aan de stamtafel 20 halve liters bier zitten wegkappen (Sjeezus = 1 volle emmer !!! ) ---> . Erg dronken en langzaam wegvallend is ie uiteindelijk om een uur of 02:00 huiswaarts gestrompeld. Nadat wij een kleinschalig mond-onderzoek gehouden hadden zijn we ook naar bed gegaan.... geloof ik....

    


2. Zondag 13-6
's morgens deed alles het weer. De motivatie voor wat komen ging was enorm.
Time to go. Vanuit Kempten via Landeck Italie binnengekomen in de linkse punt met het eigenlijke doel de Stelvio pas op deze eerste leuke dag ook mee te pikken. Wegens tijdgebrek helaas overgeslagen en voor de kijkers op de kaart rechts naar Merano en Bolzano afgebogen om via de Val gardena in ons schattige hotel Wolkenstein in Selva neer te strijken, daarbij ook de rechts gelegen Passo di Sella knarsentandend negerend.
Een hormonaal probleem, inderdaad, het is tenslotte ook maar een weg van A naar B.
Aaaaaaahhh, wat zeg ik nou....... ik moet er hoognodig eens een lange dag uit. Morgen .....
Ons aangemeld bij ons Hotel Wolkenstein ( met aangename blonde managerster ) --->
Nu eerst een douche, muziekje, hapje eten, biertje, sigaartje, landkaarten op tafel, voorpret.
De eerste 1234 km zaten erop. Het feest kon beginnen.


3. Maandag 14-6    ( 315 km)
Wat is het toch lekker wakker worden op zo'n plekkie, balkondeur open, lekker CD-tje in de speler en genieten van het heerlijke uitzicht op een met hotels afgeladen skigebied dat er in deze vroege zomer wel erg stil bij ligt.
Lekker uitzicht links ---> en rechts ---> en achterom -->
Uitgebreid ontbijt gnoomen in de rustige eethal van het hotel. Buikje vol gemaakt, Lederhosen aangedaan, om daarna de contactsleutel enigszins bevend van getemperd enthousiasme in het gleufje te laten glijden. Slechts een kwartslag draaien en op het knopje duwen, meer was niet nodig om mijn geliefde te laten grommen en schudden. Waarom lukt dat thuis nou niet zo soepel he, vraag je je dan af.
Deze dag een schitterend rondje afgeslingerd, rechts van Bolzano gebleven en alles in de buurt (alles relatief, in NL zou het wel ver zijn ). Deur van hotel uit, rechts af en verder niet zeuren, gewoon lekker rondje rijden.
Midden bovenin op dit kaartje hieronder ligt Selva/Wolkenstein, our home town, zullen we maar zeggen.


De genoten passen:
Passo Nigra - 1688m / Karerpass - 1745m /
Pso Pordoi - 2289m ----> MAURITS !! ----> dit is er een, een 33 Tornanti heuvel, YEAHHH.
Pso Giau - 2233m / Pso Falzarego 2105m / Pso di Valparola 2192m / val di gardena /
Pso Sella 2244m / Pso Campologna 1875m.

Niet alle foto's kunnen we meer precies aan de betreffende toerdag koppelen, maar het klopt aardig.
Aanschouw enige genotsmomenten van deze maandag:

--->
( Enige super WC's gespot, snel aan onze Heidi van Port-o-let melden)

 
             

              

       


4. Dinsdag 15-6  ( 390 km) :

  Op naar de Stelvio pas die we noodgedwongen op de aankomstdag rechts (tja, niet links, dat zou in-accurate informatie zijn) hadden laten liggen.
Doorgaande weg naar Bolzano - Merano, tot Spondigna en toen linksaf, genieten van een prachtige Stelvio pas met nog heel veel sneeuw waar op sommige stukken de kurkdroge weg in weggezakt leek te zijn. Super. De winter was hier nog maar net verjaagd, ze waren nog lang niet klaar met smelten.

                                                   
Love you Hammy, keurig gedaan jongen !
De uitzichten zijn adembenemend, de zon lekker, de stilte overweldigend (tussen de motors door dan).
Moet je hieronder kijken man, adem de sfeer van dit lekkere land in, this is entertainment !!

           

           

         

      
 
De genoten passen: (zie diversen ongesorteerd, edoch chronolgisch gerangschikt hierboven)
Passo Stelvio - 2757m met veel sneeuw
Pso di Gavia - 2621m ---> slecht, smal oerpad (yeahh), wel tof.
Pso del Tonale 1883m ---> vergeten, zal wel gewoon lekker geweest zijn
Pso di Mendola 1363 ---> heerlijk soepele lekkere lange rausbochten


5. Woensdag 16-6  ( 470 km) :
 
   Ik had hem op de kaart thuis al zien liggen en had hem voor het gemak maar 'De Gouden Driehoek' genoemd, dat verontrustend kronkelende stuk onderaan het kaartje
Dat was het doel, voor zover je iets kunt plannen. Door wegwerkzaamheden bij Mis ging de planning namelijk al een beetje mis. Na 20 minuten wachten en ondanks pogingen van heetgebakerde Italiaanse lotgenoten om de wegwerkers op gang te krijgen leek er niets te gebeuren en zijn we omgedraaid. Routeaanpassing. Om tijdnood te voorkomen hebben we de soepele wegen via Belluno naar Feltre genomen om uiteindelijk bij Primolano de
geweldige weg naar Asiago te nemen, en van daaruit een smakelijk dessert naar Bassano del Grappa.
Wel een paar sappige regenbuien genoten,
maar dat deerde het reeds opgelopen genot niet echt.
De genoten passen:
Het was niet zozeer een 'pas-dag' maar relaxt op weg naar een stuk van 65 km slingergenot. Overgeslagen werden echter niet:
Passo Sella (vlak bij 'huis') 2244m
Pso di Fedaia 2057m
Pso di Rolle 1970m

Aanschouw enige (enigszins) chronologische ogenblikken van deze dag:

         

          

         


6. Donderdag 17-6  ( 287 km) :
   Dit werd een relaxdag met improvisatie en geen eigenlijk doel.
Vanuit Selva een rondje via Cortina D'ampezzo naar boven en ergens weer links en weer en weer. Sigaartje op een lekker plekkie en gewoon genieten van voorbijrazende voetgangers . Ik ben als een schaap achter Ed aangereden, terwijl hij als een schaap voor me uit reed. En we waren gelukkig. Gelukkig.
De vele eeuwige wegwerkzaamheden op de smalle bergwegen vertraagden ook behoorlijk door hun stoplichten die om de 4 minuten of zo omschakelen en het tegengestelde verkeer weer 4 minuten de tijd geeft om weg te komen enz. enz. Het is niet anders. Groot respect voor die jongens voor het trotseren van de gevaarlijke werksituaties. Zo, weer een paar punten gescoord bij een vriend...........
E.d. phoning home   , verder paar saaie foto's
(niet getoond)
 


7. Vrijdag 18-6 ( geen idee km) :
Het onvermijdelijke huiswaarts keren. Je zit er elke vakantie weer mee.
Via Bolzano en Merano zijn we omhoog de laatste sappige passen gaan opzoeken die we ons deze week konden veroorloven:
---> De Jaufenpas en een stukje meer naar 'boven' (op de kaart) de
Timmelsjoch (Passo del Rombo).

         
Het was geweldig. Een berg sneeuw nog, heerlijke uitzichten, de respectvolle manier om een fantastische gebied achter je te laten.

KIJK -->          

Door de ruime kijk-tijden hebben we niet zo gek veel afgelegd die eerste terugrijdag, dus er bleef een pittige 2e dag over. We hebben ergens weer een lekker relaxt gasthaus opgezocht en voor een paar centen lekker geslapen met een simpel ontbijtje. Vroeg op, vroeg verder.


8. Zaterdag 19-6:
Over de Bodensee weer binnendoor naar boven om uiteindelijk de snelweg Luik-Maastricht te nemen.
Door lekker doorrijden deze dag thuis punten gescoord bij Wilma door op tijd (uur of 6 geloof ik) aan te komen.
Afscheid bij Eindhoven of zo: ,
Thuis de reisadministratie met de km-eindstand compleet gemaakt , Hammy in de schuur een kus gegeven voor gedane arbeid. Ik meende een traan bij hem te zien, kan ook een oliedruppel geweest zijn. Jij mag voorlopig nog even blijven hoor, laten we samen de 150.000km proberen te halen.
 
Als eerste werk daarna binnen een biertje en een sigaar genomen. En een kus voor de meisjes natuurlijk.

Suis in de oren,
big smile op m'n face. Bedankt Ed, het was weer tof joh !
 

EINDE

Gegroet jaloerse zielen,
Roland, 11-7-2004

 
 

Wat is er nou ? Doet het pijn ? Laat weten in het   !!!