Uit de tochtengroep

SSV's Mannen-Beuldagen 

brengen wij u:


-->

GENOTSMOMENT -->  Beuldag - zaterdag 21-5-2005

De mannen waren vergeten een kamera mee te nemen (net als de vrouwen op de vrouwenbeuldag...) dus
we moeten het visualiseren aan de hand van
Foom's verslag:

21 MEI 2005
 
Ik had de uitnodiging ooit eens een keer aangenomen tijdens een feestje bij Erwin geloof ik, om weer eens een beuldag mee te rijden.
Steeds de mailtjes hierover ontvangen en gelukkig dat de eerste datum, 9 april (?), die gepland stond ' afgelast'  werd ivm slechte weersvoorspellingen en werd verzet naar zaterdag 21 mei.
Dat was dus afgelopen zaterdag en de weersvoorspellingen veranderden de hele week van goed to erg slecht met onweer, zowel in de Eiffel als de Ardennen.
Ik had nooit meer een bevestiging aan iemand gemaild dat ik wel mee zou gaan, want een dag regen rijden had ik niet echt zin in.Dan hoefde ik me ook niet schuldig te voelen om af te melden
Op vrijdag waren de voorspellingen echter redelijk goed dus besloot ik toen om toch maar mee te gaan. Toen ik zaterdag morgen om een uur of kwart voor zes bij Hoes aankwam was ik de enige en begon me al zorgen te maken, al was het weer prima.
Om tien voor zes kwamen Bas en Fritske aangereden en zij keken erg verbaasd, want zij hadden mij totaal niet verwacht. Joost en Arno kwamen ook op tijd en alleen Hans was er nog niet, maar die was dan ook tot een uur of drie (eerder) op een feestje geweest.
Bas heeft hem maar opgebeld om twee voor zes waar hij bleef. Tien over zes was hij er, met een kan verse koffie.
 
De exacte route weet ik niet meer, daar moet je bij Fritske en Joost voor zijn, maar we zijn geloof ik bij Roermond Duitsland ingereden richting Eiffel waar Fritske een lekkere route had uitgezet tot een afstand van een 550 KM. Joost had de terug route via Luxemburgse en Belgische Ardennen uitgestippeld en uiteindelijk hebben we zo'n 970 KM gereden.
Tijdens het rijden viel op dat Fritke's remlichten het vaker niet dan wel deden en dat was niet even prettig voor degene die dan erachter reed. Een maal had het bijna drie schades tot gevolg. Fritke remde, zonder werkend licht, stevig om nog een zijweg te halen, waarbij Arno een meter naast Fritske stil stond en Bas na een zwarte streep van een meter of vijftien, met nu een plat kantje op zijn achterband, met zijn voorwiel tussen Fritske en Arno in.
We gingen voor de laatste tankstop in de buurt van Venlo tanken en bij het uitzetten van mijn zijstandaard, na het tanken nog effen een bakkie doen, lagen de spanveren van mijn standaard op de grond en kon ik de standaard van helemaal naar voren weer helemaal naar achter bewegen. Iets was er losgegaan, maar omdat het scharnier van de standaard afgedekt is met een kap, zou ik dat thuis wel repareren. Ik heb toch nog een middenbok ook. De standaard heb ik toen met een paar Ty-raps vastgebonden zodat ik weer door kon. Dit duurde echter maar een paar kilometer, want Fritske, die de Oomensen kent, vertrouwde het niet helemaal en was achter mij gaan rijden. Hij Flitste met zijn lichten en toen bleek dat ik een vonkenregen aan het produceren was met een loshangende standaard. Het wantrouwen was niet geheel terecht, want de Ty-raps zaten er nog steeds.Achteraf bleek de moeren van het scharnierpunt eraf te zijn getrild.
Toen we op de vluchtstrook gingen stoppen, donderde de standaard er alsnog geheel onderuit. Blij dat dit niet met 140 KMU op de rijbaan is gebeurd, arme auto's achter me...... Even in de tanktas stoppen en weer verder, want de rest was al weer ver vooruit nu. Ze stonden een stukkie verderop te wachten.
Heel de dag hebben we perfekt weer gehad om lekker door te kunnen rijden en iedereen is droog thuisgekomen.......
Behalve ik, ik had namelijk de eer om net iets verder weg als Rijen te moeten en boven Breda hing (al een uur lang volgens Ingrid, hoorde ik achteraf) een enorm zwart wolkendek waarin heel veel foto's gemaakt werden, of was het nou bliksem ?
Net toen ik de A27 opdraaide om daar de afslag Breda te pakken, werd ik binnen een paar honderd meter getrakteerd op een wolkbreuk, waarbij ik, voor dat ik een viadukt tegenkwam om te schuilen, al tot op mijn huid nat was geworden.
Mijn snelheidsmeter kon ik al niet meer zien, maar een KM of 80 per uur kon ik rijden geloof ik. Joost belde nog of ik droog thuis was gekomen, maar helaas
 
Het kon de pret van de hele dag niet meer drukken,een lekker dagje gereden dus. 
 
FOOM

-->
-->

lekker lekker lekker......